------->>>>>>>>หวัดีคร้าบบบบบ กินข้าวกันยังเนี่ย
ขอบคุณ สำหรับกะลังจัย ปายเร่งพิมอยู่นะ เอามาให้อ่านไปพลางๆก่อนนะ เด๋วเร่งพิมต่อให้.......
วันนี้เปิดเรียนหลังหยุด สี่วัน ผมรีบไปโรงเรียนแต่เช้า
ในห้องมีไอ่โยมาคนเดว นอกนั้นยังโล่ง
“ขอไรอย่างเด่ะ”
“อะไร”
“เรื่องที่เราเจอไอ่แฝดเมื่อวาน มึงอย่าถามมันเรื่องนั้นได้ไหม”
“ทำไม” “เออน่า ถ้ามึงจะพูดก็อย่าบอกว่ากูเห็นด้วยล่ะกัน”
“เออๆ ได้ๆ” “แล้ววันนี้กุขอนั่งกะมึงนะ มีเรื่องอยากถามมึงอ่ะ”
“เรื่องไร” “หลายเรื่อง”
“หรือมึงรังเกียจกุ” “ครายจะเกลียดน้องปายที่น่ารักได้ล่ะคร้าบบบบบบ”
“ไอ่โยเหี้ย เด๋วเตะให้เลยมึง”
“กัวแล้วคร้าบบบ” มันทำท่ายกมือไหว้แบบตลกๆ
“ ฮ่าๆๆๆๆๆ” หัวเราะพร้อมกัน ค่อยดีขึ้นหน่อย
แล้วไอ่โอก็ถูกไอ่โยเนรเทศไปนั่งกะไอ่เอ คู่แฝดของมัน มันสองคนก็ทำท่างงๆ
ช่วงพักคาบ “ ไรเนี่ย มาแย่งที่นั่งกัน” ไอ่โอ เดินมาถาม
“ ก็แค่อยากนั่งกะไอ่โย มีไรป่าว” ผมแกล้งยั่วมัน
“กุชักหิวล่ะ ไปหาไรกินเหอะ ไอ่โย”
“ไปเด่ะ กุหิวตั้งแต่หมดคาบแรกแล้ว”
“กุไปด้วย” ไอ่โอขอ
“เห็นจะไม่ได้ว่ะ วันนี้กูมีเรื่องส่วนตัวจะคุยกะไอ่ปายมันซะหน่อย หรือว่ากุต้องขอมึงก่อนวะ”
เยี่ยมมากไอ่โยเพื่อนรักที่ช่วยกุ “ป่ะ ไอ่ปาย”
เดินมาครึ่งทาง “ มึงเป็นเหี้ยไรกันเนี่ย”
“อ่าวแล้ว มึงพูดงั้นไมว่ะ”
“ก็กุรู้ว่ามึงไม่อยากหั้ยมันตามมาไง หรือไม่จิง”
“ตามนั้นล่ะ”
“คาบต่อไป กุ คงไม่เรียนนะ ขี้เกียจว่ะ”
“อ่าว ออกมาด้วยกันแล้วนี่ ไม่เรียนก็ไม่เรียนแหล่ะวะ”
“แล้วจะไปอยู่ไหนกันวะ”
“ชมรมแล้วกันว่ะ” ไปถึงชมรมผมก็นอนหลับ ( เมื่อคืนหลับๆ ตื่นๆ เลยมาง่วงกลางวัน)
“เอ้ย มาอยู่นี่เอง กุกะแล้ว” ลืมตา ไอ่หนุ่ม
“ไอ่แฝดตามหามึงสองคนอ่ะ”
“ตามไมวะ” ไอ่โยถาม “ กุไม่รู้”
“ กุหิวข้าวอีกแล้ววะ” ผมบ่น
“อะไร ก็มึงเพิ่งกินไปเนี่ย” ไอ่โยสวน
“ก็กูหิวนี่หว่า มึงจะไปกะกูป่าว เนี่ยพักเที่ยงแล้ว คนเยอะนะโว้ย”
“ไปเหอะ กุยังแน่นอยู่เนี้ย”
เวลาเครียดผมจะกินบ่อยมาก เป็นอย่างนี้อยู่แล้ว
เดินไปโรงอาหารคนเดว ระหว่างทางเจอเอ
“ปาย ไปไหนมา”
“.................” ผมเงียบ
“โกรธไรเอป่าวล่ะ ?” ผมก็ยังเงียบอยู่
“ปาย ถ้ายังเงียบอยู่เอจะกอดจิงๆนะ” ชะงักเลยผมทีนี้
พักเที่ยงคนเดินเต็มเลย ขืนมันทำจิง ผมซวยแน่ๆ
“ไม่ได้ขู่นะ เอจะทำจริงนะ” มันยังตื้ออยู่
“ก็จะไปกินข้าวเนี่ย” ผมเลยต้องเปิดปาก
“ไปด้วย”
“ใครมัดตีนไว้ล่ะ”
“โอววววววว ตีนเลยเหรอ งึมๆๆๆๆ” มันบ่นไรของมันไม่รู้
แล้วมันก็มานั่งกินข้าวตรงข้ามผม เซ็งฉิบ แล้วจะกินข้าวลงไหมล่ะเนี่ยตู
มันกินข้าวไปก็เหล่มองผมไป ส่วนผมก็ทำหน้าบึ้งตลอด
“เอ่อ เย็นนี้.................” มันกะลังจะพูด
“ไอ่ปายพวกกุนั่งด้วย” เสียงไอ่โย มันมากับเพื่อนอีกสองสามคน
ผมอึดอัดน้อยลง แล้วก็คุยเฮฮากะเพื่อน ไม่ได้สนจัยเออีก
“ไอ่ปาย เย็นนี้มึงไปเป็นเพื่อนกุ หาซื้อของให้หญิงหน่อยนะว้อย”
“ขอมึงไปช่วยกุเลือกหน่อย กุเลือกไม่ค่อยเก่งอ่ะ”
“ได้สิ” ผมรีบรับปากไอ่โย
ไอ่เอเลยไม่พูดไร แต่มันก็นั่งกินข้าวจนหมด แล้วเดินกลับเป็นกลุ่มพร้อมกัน
กลับไป ผมก็ยังนั่งกับไอ่โยอยู่ เอเริ่มหงุดหงิด หน้ามันออกชัดเจน
ส่วนไอ่โอ ยังนิ่ง หน้าตามองไม่ออกว่ามันคิดไรอยู่
ตกเย็น ผมก็ไปซื้อของกะไอ่โย โดนไม่ได้สนใจว่าเอจะไปไหน
เดินเลือกซื้อของ ( อ่าวแล้วไอ่โยไปไหนล่ะเนี่ย )
“ หวัดดีครับ มาซื้อของคนเดวเหรอครับ” ผมรีบหันไป
“ไอ่โอ? มึงมาได้ไงเนี่ย”
“เหาะมามั้ง” กวนตีนกุอีก
“กุจะกลับพอดี ไปหาไอ่โยก่อน ไปนะ” ผมไม่อยากยุ่งกะมันทั้งสองพี่น้องเลยตอนนี้
“ไม่ต้องไปหา มันหรอก มันกลับไปแล้ววววว” ไอ่โอลากเสียงยาว
กลับได้ไง กุยังอยู่นี่ หันไปทางไอ่โอ ยืนยิ้มหน้าบาน ยักคิ้ว
“นี่ มรึง ร่วมมือกะมันหลอกกุนิ” เริ่มเดีอด ( ไอ่โย ไอ่เพื่อนทรยศ พรุ่งนี้มึงตายแน่)
“อย่าไปว่ามันเลยยยยย มันทำเพื่อปายแหล่ะ”
(ทำเพื่อกุไงวะเนี่ย ไม่เห็นจะเข้าใจเลย)
“ขึ้นรถกลับเองก็ได้วะ” ผมจะเดินออกมา แต่ไอ่โอมายืนขวางไว้
“กินติมกัน เมื่อวานไปกินไม่ชวนกันนะ” มันรู้ได้ไงวะ หรือว่าที่เห็นจะเป็นไอ่โอ
“ ปล่อยให้นอนหิวรออยู่ที่บ้านปายตั้งนาน ถ้าพี่ปอมไม่ชวนออกไปกินข้าว มีหวังแห้งตายแล้ว”
( งั้นที่เห็นก็เป็นเอ เหรอ หรือว่ามันโกหกว่ะ หรือว่าจริงวะเนี่ย สับสนไปหมดแล้วตู ทำไงดีเนี่ย ปวดหัว)
“ไม่กิน ไม่หิว ถอยไปเด่ะ”
“ไม่ถอย” ทำหน้ากวน
ไม่ถอยใช่ป่ะ ผมจะยกขาถีบมัน มันรีบเหยียบเท้าปายไว้พอดี
“ช้าไปหน่อยนะ หึ หึ หึ” มันเยาะเย้ยผม
“เหรอออออออออ” ผมยิ้ม กระทืบเท้าอีกข้างของมันเต็มแรง
“โอ้ยยย!!” มันร้อง ดังมาก จนทุกคนในร้านหันมามองหมดเลย
“โทษครับๆๆ” มันรีบดึงแขนผมออกจากร้านหนังสือ
“ขึ้นรถเลย แล้วห้ามลงนะ ไม่งั้นจะหาว่าไม่เตือน มันชี้หน้าผม มันทำหน้าน่ากัวมาก” ยอมรับว่าขนลุกเลยตอนนั้น
มันขับรถ ผ่านร้านไอติม “เอ้ย มันผ่านร้านติมมาแล้วนะ ไหนว่ามากิน”
“ไม่กินแล้ว” แล้วนี่มันจะไปไหนเนี่ย ไม่ช่ายทางไปบ้านนี่
“แล้วจะพากุไปไหนเนี่ย”
“เรียกค่าไถ่มั้ง” มันพูดจริงหรือเล่นวะเนี่ย แต่หน้าตามันจิงจังมาก
ชักกัวแล้วอ่ะ มันจะพาไปไหนเนี่ย
มันขับรถไปเรื่อยๆ จนปายรู้สึกว่าเข้าเขตป่าทึบทุกทีๆ
“เอ่อ โอจะพาปายไปไหนเหรอ” พูดเพราะๆกะมัน
“ อ่าว ทำไมไม่ทำปากดีอีกล่ะทีนี้” มันรู้ทันอ่ะ
“ไม่ต้องกั้ว เด๋วจะร้องไม่ออก” เอาล่ะสิกุ มันเอาจิงหรือเนี่ย ใครก็ได้ช่วยกุที
ปายยอมรับว่าตอนนี้ปายกัวมาก ปายพยายามมองข้างทางเพื่อจำถนนให้ได้มากที่สุด
แม่จ๋า ช่วยปายด้วย ไอ่โอมันบ้าไปแล้วอ่ะ ผมใจคอไม่ดี
...................มันจะพาปายไปไหนอ่ะ ไอ่โอ โฮๆๆๆๆๆ.......
----->>>สองคน แต่จัยเดวกัน<<<<-----